Wielki Czwartek - Dałem wam przykład, abyście mogli mnie naśladować

Jezus wiedząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca,
umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował.

Kiedy Chrystus umył nogi swoim uczniom wykonując posługę niewolnika, byli zaszokowani, jak Piotr: "Nigdy Panie, nie pozwolę abyś umywał mi nogi!" Ale ustanowienie Eucharystii, kiedy Chrystus daje się ludziom na pokarm ... czyż nie jest jeszcze bardziej szokujące? Już w Niedzielę Palmową otrzymaliśmy lekcję pokory, ale dzisiaj i jutro lekcja ta sięga zenitu. Bóg stał się człowiekiem, aby człowieka z powrotem do siebie doprowadzić i używa wszelkich możliwych i niemożliwych sposobów, aby tego dokonać. Tylko, czy człowiek jest tego świadom? Czy widzi i docenia starania samego Boga, który z miłości do człowieka poniża się aż tak bardzo, że mu nogi umywa? Czy człowiek coś z tej lekcji pokory i miłości rozumie i przyjmuje?

Nigdy chyba do końca nie zrozumiemy Boga, Który nie działa mocą i potęgą swojej władzy, ale mocą i potęgą swojej Miłości i Dobroci. Taki Bóg jest dla nas bardzo często, i zgorszeniem, i nieporozumieniem, i wyrazem słabości ... Bóg, Który posuwa się aż tak daleko, że myje ludziom nogi. Co myśmy zrozumieli w naszym chrześcijaństwie z tej ogromnej Pokory Boga, Który dał się człowiekowi na pokarm, stał się jego sługą, zawisł na krzyżu, jak złoczyńca? Co my z tego potrafimy naśladować w naszym życiu?

Serdecznie zapraszam do wspólnego przeżycia Liturgii Wielkiego Czwartku. Transmisja online o godz. 18:00 https://www.parafiaherby.pl/transmisja-mszy-sw

Transmisje Mszy Świętej

Rozpoczęliśmy Wielki Tydzień. Do odwołania wszystkie Msze św. i Triduum Paschalne będzie BEZ OBECNOŚCI WIERNYCH. Do odwołania obowiązuje dyspensa od obowiązku uczestnictwa w niedzielnej Mszy św.

Codzienne transmisje z Mszy Świętej w Naszej Parafii na naszej stronie internetowej: https://www.parafiaherby.pl/transmisja-mszy-sw

 

LITURGIA TRIDUUM będzie transmitowana:

    • Wielki Czwartek
    • Msza Wieczerzy Pańskiej godz. 18:00
    • Wielki Piątek
    • Droga krzyżowa godz. 09:00
    • Liturgia na Cześć Męki Pańskiej godz. 18:00
    • Wielka Sobota
    • Gorzkie Żale 9:00
    • Wigilia Paschalna w Wielką Noc godz. 19:00
    • Niedziela Wielkanocna
    • REZUREKCJA 6:00
    • Msza Święta 9:30
    • Poniedziałek Wielkanocny
    • Msza Święta 9:30

Serdecznie zapraszam do wspólnej modlitwy.

Hosanna i ukrzyżuj... - Rozważanie na Niedzielę Palmową

Te dwa okrzyki słyszymy niejako obok siebie w dzisiejszej liturgii słowa. W rzeczywistości dzielił je niecały tydzień czasu. W niedzielę Jezus jest uwielbiany przez tłumy, w piątek -prawdopodobnie te same tłumy- domagają się Jego śmierci.

Często tak bywa i w naszym życiu, że po dniach chwały przychodzą nagle dni klęski i poniżenia, dni trudne i straszne. To jest właśnie życie i kto chciałby żyć jedynie w chwale ten żyłby w zakłamaniu, w nierealnym świecie ułudy.

Warto jednak pamiętać, że nie ja pierwszy i na pewno nie ja ostatni przeżywam tego rodzaju wzloty i upadki. Wielu było przede mną i wielu będzie po mnie. Pytanie jest tylko: "Jak przyjmuję te zmienne koleje losu? Czy mam świadomość, że zarówno ludzka chwała i uwielbienie, jak i ludzka pogarda i nienawiść są przemijające?" Liczy się tak naprawdę tylko moja wartość wewnętrzna i to jak mnie widzi i ocenia Bóg. Liczy się nie doczesność a wieczność. A wszystko co przeżywam obecnie jest tylko drogą do wieczności. Jeśli potrafię zrozumieć tę prawdę nie będą mnie tak naprawdę poruszały ani chwile pozornej ludzkiej chwały, ani nie będą mną wstrząsały momenty ludzkiej zawiści, podłości i głupoty.

Niedziela Palmowa w Naszej Parafii

W tym roku Niedzieli Palmowej, rozpoczynającej Wielki Tydzień, ze względu na ograniczenia związane z epidemią koronawirusa nie będą towarzyszyć procesje z palmami. Cała liturgia będzie przebiegała w świątyni bez udziału wiernych.

Choć to będzie inna Niedziela Palmowa niż zazwyczaj, musimy sobie nieustannie przypominać, że nasze ograniczenia – przestrzenne, zdrowotne, rozumowe – nie stanowią żadnych ograniczeń dla Boga. Zatem nawet w domach możemy otrzymać łaski płynące z duchowego zjednoczenia z Panem.

Transmisja online ze Mszy Świętej w naszej Parafii, do udziału w której z całego serca zapraszam odbędzie się o godz. 9:30.

Podczas Mszy Świętej poświęcone zostaną palmy, które następnie zostaną wystawione przed Kościołem. W modlitwie na poświęcenie palm czytamy: „Wszechmogący Boże, z palmami w rękach czcimy dzisiaj zwycięstwo Chrystusa”. Są one zatem znakiem czci oddawanej Chrystusowi i przyjęcia Go jako naszego Króla. Zachęcam, by w ciągu dnia (oczywiście przy zachowaniu wszelkich środków ostrożności) podchodzić i zabierać te Palmy do Waszych domów.

Niedziela Palmowa rozpoczyna Wielki Tydzień, dlatego warto pomyśleć o konkretnych postanowieniach, np. programie modlitwy rodzinnej, uczynkach miłosierdzia względem potrzebujących. Może być to również dobry czas na szczere rozmowy dotyczące przeżywania ostatnich tygodni i świadectwa działania Boga w życiu. Przyjmijmy Jezusa jako naszego Króla, który jest ponad wszystkimi ograniczeniami i trudnościami.

Transmisja online w naszej Parafii

W tych ciężkich czasach w jakich się znaleźliśmy wielu z nas doświadcza głębokiego zranienia i osamotnienia związanego z brakiem możliwości uczestnictwa we Mszy Świętej.

Konieczność walki z epidemią Koronawirusa w Polsce ograniczyła swobodę przemieszczania się i gromadzenia, co jest szczególnie bolesne dla wiernych, którzy zostali pozbawieni dostępu do Eucharystii.

Również nasza Parafia doświadcza bólu związanego z tą duchową izolacją. Ale dziś moje serce przepełnia ogromna radość! Z inicjatywy naszego Parafianina – Pana Alberta Drogosza od dzisiaj możemy łączyć się duchowo z Chrystusem Eucharystycznym za pośrednictwem transmisji internetowej. Pan Albert wyszedł z inicjatywą, by na naszej stronie internetowej powstała transmisja online z Mszy św. odprawianych w naszym Kościele. Dzięki Jego staraniom uruchomiona została platforma, na której będziemy codziennie transmitować Mszę świętą z Naszej Świątyni Parafialnej.

Dlatego też już dziś serdecznie zapraszam na Msze święte na żywo z naszego Kościoła:

  • I czwartek miesiąca (02 kwiecień 2020):  o godz. 8:00 W intencji papieża, biskupów, kapłanów i osób konsekrowanych, jak również z prośbą o nowe, liczne oraz święte powołania kapłańskie, zakonne i misyjne
  • I piątek miesiąca (03 kwiecień 2020): o godz. 18:00. Po Mszy Świętej odbędzie się Droga Krzyżowa. Zachęcam do jej duchowego przeżycia w naszych domach pozostając w łączności internetowej
  • I sobota miesiąca (04 kwiecień 2020): 8:00 W intencji Parafialnej Rodziny Żywego Różańca
  • Niedziela Palmowa (05 kwiecień 2020): o godz. 9:30

 W tym miejscu pragnę podziękować wszystkim, którzy pomimo panującej epidemii zamawiają intencje do odprawienia w naszej Parafii. Msze święte odprawiane są codziennie, w wyznaczonych godzinach, jednak bez udziału wiernych.

Gdy ogłoszony został dekret o odprawianiu Mszy św. bez udziału wiernych, bardzo przeżywałem w sercu to, że nie jestem razem z wiernymi. Ale wiedziałem, że słowo Boże jest tu i wszyscy się nim karmimy. Myśląc po ludzku, można by być smutnym… Ale jesteśmy chrześcijanami, Chrystus jest z nami, więc nie powstrzymają nas takie niedogodności! To był trudny moment dla mnie, jako Proboszcza. Nie ukrywam, że było mi trudno, brakowało mi moich Parafian. Modlitwa z Wami jest istotą mojego życia i mojej misji! Codziennie modlę się za każdego z was, prosząc Boga, by połączył nas w modlitwie i duchowej komunii.

Z całego serca dziękuję Panu Albertowi za stworzenie nam możliwości do duchowej łączności. Mam nadzieję, że w ten sposób nasza rodzina Parafialna zjednoczy się na wspólnej modlitwie. Możemy ten trudny czas wykorzystać do odnowienia praktyki modlitwy domowej i rodzinnej, do konkretnych uczynków miłosierdzia, zwłaszcza wobec osób starszych i samotnych, szczególnie zagrożonych epidemią.

Jednocześnie pragnę przypomnieć, że każdy, kto uczestniczy w Eucharystii poprzez transmisję internetową, a jest w stanie łaski uświęcającej, może przyjąć Komunię świętą w sposób duchowy.

 Pamiętam o Was w modlitwie! Mam nadzieję, że już niebawem spotkamy się w naszym Kościele!

Łazarzu, wyjdź z grobu - Rozważanie na V Niedzielę Wielkiego Postu

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, ze wsi Marii i jej siostry, Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat, Łazarz, chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: «Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz». Jezus, usłyszawszy to, rzekł: «Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą». A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Gdy posłyszał o jego chorobie, pozostał przez dwa dni tam, gdzie przebywał. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: «Chodźmy znów do Judei». Rzekli do Niego uczniowie: «Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?» Jezus im odpowiedział: «Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeśli ktoś chodzi za dnia, nie potyka się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła». To powiedział, a następnie rzekł do nich: «Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę go obudzić». Uczniowie rzekli do Niego: «Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje». Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówi o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: «Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego». A Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: «Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć». Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów. I wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po utracie brata. Kiedy więc Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta więc rzekła do Jezusa: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga». Rzekł do niej Jezus: «Brat twój zmartwychwstanie». Marta Mu odrzekła: «Wiem, że powstanie z martwych w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym». Powiedział do niej Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, to choćby umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?» Odpowiedziała Mu: «Tak, Panie! Ja mocno wierzę, że Ty jesteś Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat». Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała ukradkiem swoją siostrę, mówiąc: «Nauczyciel tu jest i woła cię». Skoro zaś tamta to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła na miejsce, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go, padła Mu do nóg i rzekła do Niego: «Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł». Gdy więc Jezus zobaczył ją płaczącą i płaczących Żydów, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: «Gdzie go położyliście?» Odpowiedzieli Mu: «Panie, chodź i zobacz!» Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: «Oto jak go miłował!» Niektórzy zaś z nich powiedzieli: «Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?» A Jezus, ponownie okazując głębokie wzruszenie, przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus powiedział: «Usuńcie kamień!» Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: «Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie». Jezus rzekł do niej: «Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?» Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: «Ojcze, dziękuję Ci, że Mnie wysłuchałeś. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie tłum to powiedziałem, aby uwierzyli, że Ty Mnie posłałeś». To powiedziawszy, zawołał donośnym głosem: «Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!» I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce przewiązane opaskami, a twarz jego była owinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: «Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić».

Wielu zatem spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.

Łazarzu, wyjdź z grobu

Czasami się zastanawiam czy i ja nie jestem jak Łazarz, od wielu dni, a może miesięcy czy nawet lat będący już w grobie, cuchnący i martwy? Czy nie przywaliłem swego grobu wielkim kamieniem obojętności i ironii, drwiny i cwaniactwa? A może do mnie odnoszą się też słowa Jezusa: "Jeżeli ktoś chodzi za dnia, nie potknie się, bo widzi światło ... Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, bo brak mu światła." A ja, czy chodzę za dnia, czy raczej wolę noc i ciemność? "Łazarzu, wyjdź z grobu!" - człowieku obudź się! Chodź w światłości dnia, a nie potkniesz się! Nie kombinuj i nie oszukuj samego siebie, bo może ci się tylko wydaje, ze jesteś żyjący i że dobrze się masz, a w rzeczywistości jesteś już trupem błąkającym się po bezdrożach i manowcach świata zmarłych. Może samego siebie i innych próbujesz tylko łudzić i mamić pozorami i maskami życia i dobrobytu, a w rzeczywistości jesteś tylko marionetką pociąganą za sznureczki swoich przyzwyczajeń, nałogów,  grzechów i drobnych układzików?
"Łazarzu, do ciebie mówię wyjdź z grobu i ożyj !!!!!"? Przejrzyj na oczy i zobacz światło dnia, nie daj się mamić ułudom bogactwa, doczesnych uciech i przemijających sukcesów. To wszystko jest tylko złudzeniem, które prędzej czy później mija i pryska, jak bańka mydlana. Wydaje ci się, że żyjesz, wydaje ci się, że powodzi ci się dobrze i, że możesz być z siebie zadowolony. Ale czy na pewno żyjesz? A może jednak jesteś w grobie i trzeba abyś usłyszał głos Chrystusa wołającego z mocą: "Łazarzu ! wyjdź z grobu !"

Panie Jezu Chryste , Ty jesteś Panem życia i śmierci.
Nie pozwól mi abym był żywym trupem, ....

 

Obraz: Wskrzeszenie Łazarza | Luca di Tommè

DEKRET PENITENCJARII APOSTOLSKIEJ

DEKRET PENITENCJARII APOSTOLSKIEJ ODNOŚNIE PRZYZNANIA SPECJALNYCH ODPUSTÓW DLA WIERNYCH W OBECNEJ SYTUACJI PANDEMII, 20.03.2020 R.

 

PENITENCJARIA APOSTOLSKA

DEKRET

Wiernym dotkniętym chorobą zakaźną spowodowaną Covid-19, powszechnie znaną jako koronawirus,  a także pracownikom służby zdrowia, członkom rodzin i wszystkim tym, którzy w jakimkolwiek charakterze, także poprzez modlitwę, opiekują się nimi, udziela się daru specjalnych odpustów.

„Weselcie się nadzieją! W ucisku bądźcie cierpliwi, w modlitwie – wytrwali” (Rz 12, 12). Słowa napisane przez św. Pawła do Kościoła w Rzymie rozbrzmiewają w całej historii Kościoła i ukierunkowują myśli wiernych w obliczu wszelkich cierpień, chorób i nieszczęść.

Obecna chwila, w której cała ludzkość zagrożona niewidzialną i podstępną chorobą, która od pewnego czasu stała się częścią życia każdego człowieka, naznaczona jest dzień po dniu dręczącymi obawami, nowymi niepewnościami, a przede wszystkim powszechnym cierpieniem fizycznym i moralnym.

Kościół, idąc za przykładem swego Boskiego Mistrza, zawsze troszczył się o chorych. Jak wskazał św. Jan Paweł II, sens ludzkiego cierpienia jest dwojaki: „Jest nadprzyrodzony, ponieważ zakorzenia się w Boskiej tajemnicy Odkupienia świata. Jest równocześnie głęboko ludzki, ponieważ człowiek odnajduje w nim siebie, swoje człowieczeństwo, swoją godność, swoje posłannictwo” (List apostolski Salvifici Doloris, 31).

Również papież Franciszek w tych ostatnich dniach okazał swoją ojcowską bliskość i ponowił swoje zaproszenie do nieustannej modlitwy za chorych na koronawirusa.

Aby wszyscy ci, którzy cierpią z powodu Covid-19, właśnie w tajemnicy tego cierpienia odkryli na nowo „samo odkupieńcze cierpienie Chrystusa” (tamże, 30), Penitencjaria Apostolska, ex auctoritate Summi Pontificis, ufając słowu Chrystusa Pana i uznając w duchu wiary, że obecną epidemię należy przeżywać w duchu osobistego nawrócenia, udziela daru odpustów zgodnie z następującym zarządzeniem.

Udziela się odpustu zupełnego wiernym cierpiącym na koronawirusa, którzy podlegają kwarantannie na polecenie władz sanitarnych w szpitalach lub we własnych domach, jeśli w duchu oderwanym od jakiegokolwiek grzechu, zjednoczą się duchowo poprzez środki masowego przekazu z celebracją Mszy Świętej, odmawianiem Różańca Świętego, pobożnej praktyki Drogi Krzyżowej lub innych form pobożności, a przynajmniej odmówią Wyznanie Wiary, Modlitwę Pańską i pobożne wezwanie do Najświętszej Maryi Panny, ofiarując tę próbę w duchu wiary w Boga i miłości wobec swoich braci i sióstr, z wolą wypełnienia zwykłych warunków (spowiedź sakramentalna, komunia eucharystyczna i modlitwa w intencji Ojca Świętego) tak szybko, jak będzie to możliwe.

Pracownicy służby zdrowia, członkowie rodzin i wszyscy ci, którzy za przykładem Dobrego Samarytanina, narażając się na ryzyko zarażenia, opiekują się chorymi na koronawirusa według słów Boskiego Odkupiciela: „Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich” (J 15, 13), otrzymają ten sam dar odpustu zupełnego na tych samych warunkach.

Ponadto, Penitencjaria Apostolska udziela odpustu zupełnego na tych samych warunkach z okazji obecnej epidemii światowej nawet tym wiernym, którzy ofiarują nawiedzenie Najświętszego Sakramentu, lub Adorację Eucharystyczną, lub lekturę Pisma Świętego przez co najmniej pół godziny, lub odmówienie różańca świętego, lub pobożne odprawienie Drogi Krzyżowej, lub odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego, w intencji przebłagania Boga Wszechmogącego o koniec epidemii, ulgę dla tych, którzy cierpią i zbawienie wieczne dla tych, których Pan powołał do siebie.

Kościół modli się za tych, którzy nie mogą przyjąć sakramentu namaszczenia chorych i wiatyków, powierzając Bożemu miłosierdziu wszystkich i każdego z osobna na mocy komunii świętych i udziela wiernym odpustu zupełnego w chwili śmierci, pod warunkiem, że byli należycie dysponowani i zwykle za życia modlili się (w tym przypadku Kościół zastępuje trzy zwyczajowe warunki). W celu uzyskania tego odpustu zaleca się używanie krucyfiksu lub krzyża (por. Enchiridion indulgentiarum, nr 12).

Niech Najświętsza Maryja Panna, Matka Boga i Kościoła, Uzdrowienie Chorych i Wspomożycielka Wiernych, nasza Orędowniczka, pomoże cierpiącej ludzkości, oddalając od nas zło tej pandemii i wyjednując nam wszelkie dobro niezbędne dla naszego zbawienia i uświęcenia.

Niniejszy dekret jest ważny niezależnie od wszelkich przepisów stanowiących inaczej.

W Rzymie, w siedzibie Penitencjarii Apostolskiej, 19 marca 2020 roku.

 

Kard. Mauro Piacenza

Penitencjarz Większy

 

 

Ks. Prał. Krzysztof Nykiel

Regens

DEKRET BISKUPA GLIWICKIEGO

BISKUP GLIWICKI

dnia 25 marca 2020 r.

        Nr 363/20/A

DEKRET

BISKUPA GLIWICKIEGO

            W związku z nowymi ograniczeniami wprowadzonymi przez władze Rzeczypospolitej Polskiej z dniem 25 marca 2020 roku, należy na terenie Diecezji Gliwickiej przestrzegać, do odwołania, następujących zasad:

  1. Utrzymane zostaje w mocy postanowienie z dnia 14 marca 2020 roku zawieszające godziny sprawowania Mszy świętych w kościołach parafialnych, filialnych i kaplicach. Księża jednak nadal pozostają zobowiązani do codziennego – bez udziału wiernych, przy zamkniętych drzwiach – sprawowania Mszy świętych w/w obiektach sakralnych w przyjętych na dany dzień intencjach. W mocy pozostaje także nakaz odprawiania każdego dnia dodatkowej Mszy świętej do Miłosierdzia Bożego w intencji wszystkich chorych, osób w niebezpieczeństwie śmierci, personelu medycznego oraz o ustanie szerzącej się epidemii. Udzielam prawa wszystkim kapłanom prawa binacji w dni powszednie oraz trynacji w niedziele i święta nakazane.

            Solidaryzując się z apelem władz państwowych prosi się wiernych, by także w niedziele i święta nakazane pozostali w domach i korzystali z udzielonej im dyspensy od uczestnictwa w  niedzielnej lub świątecznej Mszy świętej.

  1. Ze względu na sytuację epidemiczną zalecam kapłanom, aby przygotowywanie paramentów a zwłaszcza kielicha do sprawowania Mszy świętej, spożywanie z niego Krwi Pańskiej oraz puryfikacja była pozostawione głównemu celebransowi, nawet jeśli są obecni kapłani koncelebrujący lub inni posługujący. Kapłani koncelebranci – jeśli są – powinni przyjmować komunię świętą przez zanurzenie Ciała Pańskiego w Krwi Pańskiej przed głównym celebransem, który spożywa całą pozostałą Krew Pańską, jako ostatni.
  2. Ze względu na stan epidemiczny wszyscy wierni są zachęceni do jednoczenia się
    z Jezusem Chrystusem poprzez komunię świętą duchową, którą można przyjąć posługując się następującą modlitwą: Jezu mój, wierzę, że jesteś obecny w Najświętszym Sakramencie. Miłuję Cię nade wszystko i pragnę zjednoczyć się z Tobą w mojej duszy. Ponieważ teraz nie mogę Cie przyjąć sakramentalnie, przyjdź przynajmniej duchowo do mego serca. Jednoczę się z Tobą jakbyś rzeczywiście był we mnie obecny, oddaję Ci się zupełnie i proszę gorąco: nie dozwól, abym kiedykolwiek oddalił się od Ciebie. Amen.
  3. Duszpasterze zobowiązani są przypomnieć wiernym, że czas komunii świętej wielkanocnej, nakazanej trzecim przykazaniem kościelnym, obejmuje w Polsce okres od Środy Popielcowej do Niedzieli Trójcy Świętej.
  4. W okresie przedświątecznym zabrania się duszpasterzom odwiedzania chorych z sakramentami w domach, chyba, że osoba chora znajduje się w niebezpieczeństwie śmierci. W takim wypadku kapłan powinien zachować jak najdalej idące środki ostrożności pamiętając o możliwości udzielenia sakramentu namaszczenia chorych  pędzelkiem lub patyczkiem kosmetycznym, zaś komunii świętej za pomocą łyżeczki.
  5. Kwestia sprawowania Mszy świętej w domach zakonnych bądź udzielania komunii świętej osobom konsekrowanym w tychże domach będzie każdorazowo regulowana odrębnym rozporządzeniem wydawanym na prośbę przełożonych poszczególnych domów, z uwzględnieniem ograniczeń wprowadzonych przez władze państwowe. W/w zezwolenia nie stanowią podstawy do udzielania komunii świętej podopiecznym zakładów opiekuńczych prowadzonych przez zgromadzenia zakonne.
  6. Nadal pozostają zawieszone nabożeństwa Gorzkich żali i Drogi Krzyżowej we wszystkich kościołach i kaplicach, jak również wszelkie rekolekcje i misje parafialne, spotkania formacyjne, szkolenia, kursy, pielgrzymki i wyjazdy organizowane przez parafie i inne agendy Diecezji Gliwickiej.
  7. Pozostaje w mocy nakaz ograniczenia uroczystości pogrzebowych jedynie do trzeciej stacji (na cmentarzu), którą można odprawić w obecności najbliższej rodziny zachowując jednak bezpieczną odległość pomiędzy obecnymi oraz przepis prawa państwowego o ograniczeniu liczby uczestników zgromadzenia do 5 osób – nie wliczając kapłana oraz obsługi ceremonii. Msza św. pogrzebowa może być odprawiona w dniu pogrzebu, lecz bez udziału wiernych przy zamkniętych drzwiach lub w terminie późniejszym, w zależności od ustaleń poczynionych z rodziną zmarłego.
  8. Zaleca się by kościoły nadal pozostały otwarte celem umożliwienia wiernym indywidualnej modlitwy, mając jednak na uwadze ograniczenie do 5 liczby osób przebywających w kościele. Odpowiedzialność za realizację tego ograniczenia spoczywa na księżach proboszczach. W razie braku możliwości wyegzekwowania realizacji przepisów władz państwowych księża proboszczowie mogą podjąć decyzję o ograniczeniu czasu otwarcia świątyni, a nawet o jej czasowym zamknięciu.
  9. Duszpasterze powinni przypomnieć wiernym, że ani II przykazanie kościelne ani też przepis kan. 989 KPK nie obligują ich do skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania w okresie poprzedzającym święta Wielkiej Nocy. Nadto powinni pouczyć wiernych, że ze względu na nadzwyczajne i poważne okoliczności są uprawnieni do skorzystania z nadzwyczajnej drogi pojednania jaką jest wzbudzenie żalu doskonałego podjętego z miłości do Boga, który daje przebaczenie nawet grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera w sobie: mocne postanowienie przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania, gdy tylko będzie to możliwe; wyznanie grzechów odpuszczonych w sposób nadzwyczajny w sakramentalnej spowiedzi pod sankcją wpadnięcia na nowo w grzech śmiertelny.
  10. W związku z tym, że nie będzie w parafii organizowana spowiedź przedświąteczna, wyrazem duszpasterskiej troski niech będzie umożliwienie skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania tym wiernym, którzy o to poproszą, z uwzględnieniem ogłoszonych obowiązujących norm bezpieczeństwa. Miejscem takiej spowiedzi niech będzie zakrystia, kaplica, salka parafialna bądź inne pomieszczenie (nie konfesjonał).

Przy spowiedzi należy zachować większą odległość pomiędzy penitentem a spowiednikiem.

  1. Przypominam o unikaniu wszelkich nadużyć związanych z sakramentem pokuty, jak np. spowiedź przez środki masowego przekazu (telefon, internet, itp.). Po ustaniu pandemii we wszystkich parafiach należy zorganizować spowiedzi parafialne.
  2. Mając na względzie Notę Penitencjarii Apostolskiej z 20.03.2020 roku oraz przepis kan. 961, § 2 KPK udzielam zezwolenia, w nadzwyczajnych i poważnych sytuacjach, na udzielenie absolucji generalnej kilku penitentom bez indywidualnego wyznania grzechów, to jest Kapelanom szpitali zakaźnych oraz jednoimiennych dedykowanych leczeniu osób zarażonych wirusem COVID-19 tym pacjentom oraz personelowi, którzy wyrażą wolę skorzystania z tej możliwości.
  3. Korzystający z upoważnienia do absolucji generalnej zobowiązani są do zachowania następujących warunków:
  1. powinni przed skorzystaniem z upoważnienia zawiadomić o swoim zamiarze Biskupa Gliwickiego, a gdy jest to niemożliwie ze względu na poważną sytuację naglącą powinni jak najszybciej poinformować go o udzielonej absolucji generalnej;
  2. przed udzieleniem absolucji generalnej powinni zapytać penitentów – jeśli jest to możliwe – o ich wolę skorzystania z tej możliwości, jak również pouczyć ich o możliwość skorzystania z nadzwyczajnej drogi odpuszczenia grzechów, o której mowa  w punkcie 10;
  3. za każdym razem powinni pouczyć penitentów korzystających z absolucji generalnej
    o obowiązku wyznania wszystkich grzechów ciężkich tą absolucją objętych przy następnym indywidualnie sprawowanym sakramencie pokuty i pojednania, pod sankcją ponownego wpadnięcia w te grzechy;
  4. udzielający absolucji generalnej powinni – w miarę możliwości – zastosować odpowiednie środki nagłaśniające, aby penitenci mogli usłyszeć rozgrzeszenie;
  5. przy udzielaniu absolucji generalnej należy zachować obrzęd liturgiczny przewidziany w Ordo Paenitentie.
  1. Wszystkich wiernych – zarówno duchownych jak i świeckich – zachęcam do codziennej modlitwy różańcowej o godz. 20.30 tak, by mogła się ona zakończyć Apelem Jasnogórskim. Kapłanów i osoby konsekrowane proszę o jej odmawianie w swoich wspólnotach, zaś wiernych świeckich w swoich rodzinach.
  2. Nadal zawieszona pozostaje posługa nadzwyczajnych szafarzy Komunii świętej.
  3. Kapłani powinni zachowywać obowiązek rezydencji, pozostając do dyspozycji swoich  wiernych. Niech jednak – jeśli to możliwe – starają się o kontakt z nimi za pośrednictwem Internetu czy telefonii stacjonarnej lub komórkowej. W kontakcie osobistym niech pamiętają o środkach bezpieczeństwa sanitarno-epidemiologicznego i o ograniczeniu liczby osób do 1.
  4. Kuria Diecezjalna w Gliwicach, będzie czynna w ograniczonym wymiarze od poniedziałku do piątku w godzinach od 9.00 do 12.00. W Wielkim Tygodniu Kuria będzie nieczynna. Wszyscy Petenci są proszeni o załatwianie spraw nagłych za pośrednictwem swoich duszpasterzy. Możliwy jest także kontakt telefoniczny lub mailowy.

Celebracje Wielkiego Tygodnia

 

  1. Duszpasterze powinni sprawować Mszę świętą w Niedzielę Palmową bez udziału wiernych oraz innych osób posługujących. W celebracjach parafialnych należy pominąć procesję z gałązkami palmowymi zachowując jednak sam obrzęd pobłogosławienia gałązek palmowych.

W Niedzielę Palmową nie przewiduje się specjalnego spotkania dla młodzieży oraz uroczystej liturgii sprawowanej w kościele katedralnym.

  1. W Niedziele Palmową, w Wielką Sobotę, podczas Liturgii Wigilii Paschalnej oraz
    w Okresie Wielkanocnym zabronione są jakiekolwiek pokropienia.
  2. Udział wiernych w Mszy świętej Krzyżma, Liturgii Męki Pańskiej i Wigilii Paschalnej nie jest nakazany przepisami prawa kanonicznego oraz liturgicznego stąd wierni nie biorący udziału w tych celebracjach nie zaciągają jakiegokolwiek grzechu.
  3. Msza święta Krzyżma – z pobłogosławieniem świętego Krzyżma, olejów chorych
    i katechumenów – zostanie przez Biskupa Gliwickiego odprawiona w formie prostej, w
    katedrze, wyłącznie z udziałem zaproszonych przez niego kapłanów – współpracowników, bez udziału wiernych świeckich i osób konsekrowanych.
  4. Mszę świętą Wieczerzy Pańskiej należy celebrować bądź koncelebrować bez udziału wiernych we wszystkich kościołach parafialnych Diecezji Gliwickiej. W celebracji należy pominąć obrzęd Umycia Nóg i procesję do Ciemnicy, pozostawiając Najświętszy Sakrament w tabernakulum. Z tego powodu zakazuje się organizowania adoracji Najświętszego Sakramentu od Mszy świętej Wieczerzy Pańskiej aż do Liturgii Męki Pańskiej sprawowanej w Wielki Piątek.
  5. Nie zezwala się na udzielanie wiernym, którzy nie będą mogli wziąć udziału we Mszy świętej Wieczerzy Pańskiej komunii poza Mszą świętą. Usilnie zachęca się ich jednak do komunii świętej duchowej zgodnie ze wskazaniami zawartymi w punkcie 3.
  6. Wierni mogą w swoich domach odprawić wspólnie w godzinach popołudniowych lub wieczornych Drogę Krzyżową oraz połączyć ją z rodzinną adoracją Krzyża zgodnie ze wskazaniami zawartymi w punkcie 29.
  7. Liturgię Męki Pańskiej należy sprawować we wszystkich kościołach parafialnych Diecezji Gliwickiej bez udziału wiernych. Podczas adoracji krzyża nie należy oddawać mu czci przez ucałowanie, a jedynie przez przyklęknięcie.
  8. Do Modlitwy Powszechnej przewidzianej w obrzędach liturgicznych należy dodać następujące wezwanie:

 

K: Módlmy się za całą ludzkość zmagającą się z pandemią, * za osoby zarażone groźnym wirusem, * za wszystkich którzy z narażeniem zdrowia i życia posługują chorym, * za sprawujących władzę i zabiegających o zażegnanie zagrożenia, * aby Bóg wspierał ich starania swoją mocą * i okazał miłosierdzie całemu światu.

 

GC: Módlmy się:

Wszechmogący wieczny Boże w swojej ojcowskiej miłości wejrzyj na pokorne błaganie Twoich dzieci. + Przebacz nam nasze winy, oddal od nas wszelki lęk, okaż swoje miłosierdzie i obroń nas swoją wszechmocną prawicą od nieszczęścia pandemii, * abyśmy mogli wielbić Twoją niezmierzoną dobroć i miłość. Przez Chrystusa Pana naszego.

W: Amen.

 

  1. Z uwagi na zaistniałe okoliczności, nakazuje się w Liturgii Męki Pańskiej opuszczenie procesji z Najświętszym Sakramentem do Bożego Grobu. Tym samym nie ma konieczności jego wznoszenia. W związku z tym nie jest także dozwolona adoracja Pana Jezusa w Bożym Grobie oraz indywidualna adoracja Krzyża w kościele.
  2. Duszpasterze niech zachęcą wiernych do przeprowadzenia adoracji Krzyża we wspólnotach rodzinnych, w domach. Nie zaleca się jednak oddawania czci Krzyżowi przez ucałowanie. Zamiast tego gestu należy zaproponować uklęknięcie całej rodziny przed krzyżem i wspólne, trzykrotne odmówienie następującej modlitwy:

 

Kłaniamy Ci się Panie Jezus Chryste i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Krzyż i Mękę swoja odkupił świat.

 

  1. W Wielką Sobotę nie zezwala się na adorację Pana Jezusa w Bożym Grobie oraz na adorację Krzyża w kościele. Zachęca się natomiast wiernych, by w swoich domach wspólnie odczytali Mękę Pana Naszego Jezusa Chrystusa według Św. Jana rozdziały: J 18, 1 – 19, 42.
  2. Duszpasterzom zabrania się organizowania i celebrowania tradycyjnego błogosławienia pokarmów na stół wielkanocny. Wiernym należy natomiast zaproponować obrzęd Błogosławieństwa posiłku w domu przed śniadaniem wielkanocnym, zgodnie z księgą: Obrzędy błogosławieństw dostosowane do zwyczajów diecezji polskich, t. 2, Katowice 2001, nn. 1347 – 1350 którego tekst należy umieścić na stronach internetowych parafialnych i diecezjalnych.
  3. Podczas Liturgii Wigilii Paschalnej, którą należy sprawować bez udziału wiernych we wszystkich kościołach parafialnych Diecezji Gliwickiej należy zachować:
  1. w Liturgii Światła wyłącznie następujące obrzędy: zapalenie w kościele Paschału
    i odczytanie Orędzia Wielkanocnego;
  2. w Liturgii Chrzcielnej wyłącznie odnowienie Przymierza Chrztu świętego (bez pokropienia).

Przepisy końcowe

 

  1. Proszę o umieszczenie informacji o transmisjach internetowych, radiowych
    i telewizyjnych (jaka godzina i jaki kanał bądź program ewentualnie pasmo radiowe itp.) nabożeństw Niedzieli Palmowej oraz Triduum Paschalnego szczególnie z Jasnej Góry oraz Katedry Gliwickiej.
  2. Wszystkie parafie, które technicznie są w stanie przeprowadzić transmisje internetowe z własnych kościołów parafialnych proszone są o realizację tego dzieła. Księża Proboszczowie są proszeni o zamieszczenie, z wyprzedzeniem, na parafialnych stronach internetowych oraz w gablotach ogłoszeniowych informacji dotyczących kwestii poruszonych w niniejszym zarządzeniu.
  3. W zależności od rozwoju sytuacji związanej z pandemią, będą wydawane kolejne wskazania.

 

                                                                                                             + Jan Kopiec

                                                                                                           Biskup Gliwicki

 

            Ks. Sebastian Wiśniewski

                           Kanclerz

Dzień Świętości Życia – czas na podjęcie Duchowej Adopcji

W uroczystość Zwiastowania Pańskiego przypadającą 25 marca, Kościół przeżywa Dzień Świętości Życia. To dobra okazja, by zatroszczyć się o życie najbardziej bezbronnych dzieci; poczętych, ale jeszcze nienarodzonych, którym grozi śmierć. W intencji dziecka zagrożonego aborcją można podjąć się modlitwy zwanej Duchową Adopcją.
 
Czym jest Duchowa Adopcja?
Pełna nazwa tego aktu brzmi: “Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego Zagrożonego Zagładą”. Nie jest to zatem prawna adopcja dziecka po urodzeniu. To modlitwa wstawiennicza w intencji życia, które poczęło się w łonie matki, a jednak nie zostało przez nią przyjęte. Modlitwa ta ma na celu ocalenie życia zagrożonego aborcją.
 
Istota Duchowej Adopcji wynika z osobistego modlitewnego i uczynkowego wstawiennictwa do Jezusa Chrystusa. – To maleństwo jest niechciane, niekochane, nieoczekiwane i skazane na śmierć przez własnych rodziców. Osoby, które podejmują taką modlitwę, pomagają rodzicom w przyjęciu dzieciątka. W akceptacji – tłumaczy Barbara Szyc z Ośrodka Duchowej Adopcji na Jasnej Górze.
 
Owoce codziennej modlitwy
 
Na owoce Duchowej Adopcji nie trzeba długo czekać, a zaznaje ich nie tylko poczęte dziecko, ale również osoba podejmująca to wyzwanie. – Modlitwa ratuje to dzieciątko. Pomaga rodzicom w przyjęciu darów rodzicielstwa, ale ratuje też wszystkich, którzy wzięliby udział w zabiciu dziecka, nawet lekarzy, personel medyczny, osoby, które namawiają do tego grzechu – tłumaczy Barbara Szyc. Jak podkreśla, dla niektórych powodem aborcji jest poczęcie się dziecka w “nieodpowiednim czasie”, jednak dla Pana Boga nie ma “nieodpowiedniego czasu”. Duchowa Adopcja leczy także zranienia spowodowane grzechem aborcji – pomaga kobietom, które zdecydowały się na usunięcie ciąży uporać się z syndromem postaborcyjnym. Pozwala matkom odzyskać wiarę w Boże Miłosierdzie, przynosząc pokój serca.
 
Sekret skuteczności
 
Sekret skuteczności ślubów tkwi w bezinteresowności. Osoba, która się ich podejmuje nie pozna za życia ani objętego modlitwą dziecka, ani jego rodziców. – Ludzie w ten sposób odpowiadają na potrzeby Pana Boga, Maryi i całego świata. Wszyscy pamiętamy “Czarny marsz”. Akurat po tym wydarzeniu kilka osób przyjechało do naszego ośrodka, by w odpowiedzi na to zjawisko, podjąć Duchową Adopcję – wspomina członkini Ośrodka.
Modlitwa obdarowuje łaskami również osobę, która ją odmawia. Przede wszystkim przez możliwość pogłębienia wiary i relacji z Chrystusem, pomaga walczyć z egoizmem, uczy systematycznej modlitwy… Ale zdarzają się też inne cuda.
 
Modlitwa za dziecko, o dziecko?
 
Okazuje się, że Duchowa Adopcja to również doskonała forma modlitwy dla bezdzietnych małżeństw, które nie mogą mieć potomstwa. Zdarza się, że podczas trwania ślubów małżonkowie niespodziewanie dowiadują się, że sami również zostali obdarowani nowym życiem. – Znam parę, która długo starała się o dziecko i po 4 miesiącach Duchowej Adopcji okazało się, że poczęli swoje dzieciątko. Potem przyjechali na Jasną Górę, by podziękować Matce Bożej. To absolutny dar z nieba! Wyraz wdzięczności za modlitwę w intencji małych aniołków – podkreśla Barbara Szulc, dodając, że zna wiele podobnych przypadków.
 
Jak zacząć?
 
Zobowiązanie to obejmuje okres dziewięciu miesięcy. Polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej – radosnej, bolesnej lub chwalebnej (Ojcze nasz i 10 Zdrowaś Maryjo) oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Do modlitw można też dołączyć dowolnie wybrane postanowienia (np. częsta spowiedź i Komunia święta, adoracja Najświętszego Sakramentu, czytanie Pisma Świętego), nie jest to jednak obowiązkowe. Duchowej Adopcji może podjąć się każdy.
Wskazane jest, by przyrzeczenia były przeprowadzane uroczyście, chociaż można je złożyć także prywatnie. W niektórych parafiach podjęcie duchowej adopcji wiąże się z ceremonią złożenia ślubów. W innych celebruje się wypełnienie tego postanowienia; po Eucharystii duchowi i rodzice organizują wspólne przyjęcie z urodzinowym tortem symbolizującym przyjście na świat wymodlonego dziecka. Bywa, że grupa modlących się wspólnie wiernych zakłada przy parafii wspólnotę osób, które spotykają się na wspólnej modlitwie w wiadomej intencji.
 
By złożyć ślubowanie w sposób prywatny, wystarczy odczytać formułę przyrzeczenia, najlepiej w kościele, przed Krzyżem lub obrazem. Od tego momentu przez kolejnych dziewięć miesięcy należy odmawiać wskazane modlitwy w intencji dziecka i rodziców. Najlepiej pierwszego dnia zapisać datę rozpoczęcia i zakończenia modlitwy.
Ta modlitwa jest niezwykła! Porusza serce Boga! – zachęcają członkini Ośrodka Duchowej Adopcji, podkreślając, że dla Stwórcy każde dziecko jest cenne, ponieważ powierzono mu indywidualną misję do spełnienia na Ziemi, życiowe powołanie.
 
***
Duchowa Adopcja to owoc objawień w Fatimie, stanowiąca odpowiedź na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce.
Pierwszy ośrodek Duchowej Adopcji powstał w kościele ojców paulinów w Warszawie. Stąd rozprzestrzenia się na cały kraj i poza jego granice.
 
Źródło: ekai.pl

Od 24 do 29 marca – „Rekolekcje w kwarantannie”

„Rekolekcje w kwarantannie” – to propozycja ogólnopolskich rekolekcji internetowych o wierze, nadziei i miłości. Od 24 marca przez sześć dni o godz. 8.00, 16.00 i 20.00 będą umieszczane dwuminutowe konferencje na Twitterze, Facebooku, kanale YouTube Episkopatu i na stronie www.episkopat.pl oraz na kanale YouTube telewizji SalveNet. 

„Bardzo wielu ludzi pozostaje w kwarantannie na czas epidemii. Dlatego SalveNet przygotowała na najbliższy tydzień rekolekcje” – powiedział bp Romuald Kamiński, przewodniczący Zespołu Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia, pod którego patronatem odbywają się te rekolekcje.

Internetowe „Rekolekcje w kwarantannie” będą składały się z trzech codziennych konferencji wygłaszanych przez trzech duszpasterzy z diecezji warszawsko-praskiej. O godz. 8.00 temat „Wiary” podejmie ks. Bogusław Kowalski, proboszcz parafii katedralnej. O nadziei o godz. 16.00 będzie mówił ks. Michał Dziedzic, diecezjalny duszpasterz młodzieży. Natomiast o miłości, o godz. 20.00 – ks. Marek Kruszewski, duszpasterz małżeństw i rodzin.

„Rekolekcje w kwarantannie” to tylko jedna z propozycji rekolekcji wielkopostnych online. Ogólnopolskie rekolekcje w TVP3 o godz. 20.40 poprowadzi od środy do piątku dominikanin o. Jacek Salij. Wiele propozycji pojawia się również na stronach diecezji i parafii. Listę transmisji rekolekcji z całej Polski można znaleźć m.in. na stronie lhttps://episkopat.pl/rekolekcje-transmisje/.

BP KEP

Droga rodzino Parafialna!

Droga rodzino parafialna,

Sytuacja, w której się znaleźliśmy jest bez wątpienia dla każdego chrześcijanina próbą miłości.

W związku z wprowadzeniem w Polsce stanu zagrożenia epidemicznego, mając na uwadze przede wszystkim dobro społeczeństwa, w łączności z Kościołem w Polsce biskup Gliwicki dekretem z dnia 13 marca zarządził odwołanie planowanych godzin Mszy św. we wszystkich kościołach i kaplicach.

Chciałbym zapewnić, że wszystkie zamówione intencje są przeze mnie odprawiane tak jak były zamawiane.

Liczba zachorowań w naszym kraju cały czas wzrasta. Dlatego też bardzo proszę o wyrozumiałość i pamięć modlitewną. Jak powiedział Papież Franciszek ,,z obecnej sytuacji możemy wyjść tylko razem, jako cała ludzkość i dlatego musimy spoglądać na siebie z poczuciem solidarności oraz odpowiednio postępować.”

Jako Wasz duszpasterz zapewniam o pamięci modlitewnej za każdego z Was! Jesteśmy Parafialną rodziną, która musi się wspierać w tych trudnych chwilach. Pamiętajcie o zachowaniu wszelkich środków ostrożności, nie lekceważcie zaleceń, które docierają do nas z WHO. Byśmy po ustaniu epidemii mogli, w tym samym gronie spotkać się w naszej Świątyni, naszym Domu na modlitwie.

Za całego serca pragnę w tym miejscu także podziękować, za waszą pamięć o Parafii. O stałych opłatach za utrzymanie naszej Świątyni, o naszych zobowiązaniach finansowych. Dziękuję za wszelkie wpłaty przekazywane na nasze konta parafialne, dzięki którym mam możliwość uregulowania bieżących rachunków.

Pamiętajmy o tym by jak najlepiej przeżyć ten czas Wielkiego Postu. Odbywamy właśnie rekolekcje jakich żaden z nas jeszcze nigdy nie doświadczył. Myślę, że to najbardziej refleksyjne rekolekcje w życiu niejednego nas. Ból, strach, cierpienie i niepewność może dzisiaj dotknąć każdego z nas. Ale głęboko wierzę, że Bóg ma dla nas plan. Może właśnie takie rekolekcje były nam potrzebne? Byśmy zaprosili Boga do naszego życia, do naszych domów, do naszych rodzin. To jest czas podarowany nam przez Boga dla budowania relacji z żoną, mężem, z dziećmi. Dostaliśmy szansę, by spojrzeć na nowo na nasze życie, by je przewartościować. Matka Teresa powiedziała: ,,jeśli chcesz zmieniać świat, idź do domu i kochaj swoją rodzinę.”

W większości naszych domów jest Pismo Święte. Usiądźmy wspólnie wieczorem. Kiedy jak nie teraz? Spędźmy czas z naszymi najbliższymi. Przed nami IV Niedziela Wielkiego Postu – Laetare. To wyjątkowy czas, w którym możemy dać wyraźny znak naszej wiary. Jezus przychodzi dziś do Naszych domów! Do Naszych rodzin! Otwórzmy nasze serca na to co daje nam Pan. Świat się zatrzymał. Na własnej skórze doświadczamy tego, jak kruche jest nasze życie. Dziś mamy czas na wspólne odmówienie Gorzkich Żali, Drogi Krzyżowej. Koronawirus zmienił nasze życie szybko i dosadnie. Jest to dla nas lekcja wiary, odpowiedzialności miłości i wdzięczności. Nie zmarnujmy tego! Dziś jest właściwy czas, by przewartościować nasze życie!

,,Jeśli chcesz zmienić świat, idź do domu i kochaj swoją rodzinę.”

 

Z pamięcią modlitewną,

Ks. Marek Niewiadomski

Czy ty wierzysz w Syna Bożego? - Rozważanie na IV Niedzielę Wielkiego Postu

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».

Czy ty wierzysz w Syna Bożego?

Pytanie Jezusa skierowane do uzdrowionego niewidomego: "Czy wierzysz w Syna Bożego?" jest nieustannie aktualne. To pytanie jest stale kierowane do mnie, do Ciebie, do tych wśród których żyjesz, do każdego z nas. I każdy z nas powinien je sobie ustawicznie zadawać: "Czy ja wierzę naprawdę w Syna Bożego?" Od odpowiedzi na to pytanie zależy przecież całe moje życie, wszystko co robię i czego robić nie powinienem. Co więcej od odpowiedzi na to pytanie zależy nie tylko moja doczesna przyszłość, ale także cała moja wieczność! Oczywiście odpowiedź nie jest ani prosta, ani łatwa. Uzdrowiony niewidomy -w dzisiejszej Ewangelii- zadał pytanie, "A któż to jest, abym w Niego uwierzył?" Ja wiem, kim On jest, znam Go, bo jestem katolikiem, bo mi o Nim powiedziano. I dlatego powinienem zadać sobie być może inne pytanie: "A co to znaczy wierzyć w Niego? Jakie są tego konsekwencje?" A może: "Co robić, aby wiara moja nie była tylko pustą, słowną deklaracją bez pokrycia? Wielu się do Niego (dla różnych zresztą celów i powodów) przyznaje, wielu deklaruje wiarę w Niego, ale niewielu chce zgodnie z tymi słownymi deklaracjami postępować. Czy aby nie jestem jednym z nich? Czy aby wiara moja nie ogranicza się do słownych tylko deklaracji, które ostatecznie tak niewiele kosztują i które zawsze można -w razie potrzeby- zmienić, boć przecież "tylko krowa nie zmienia swoich poglądów". I czy to będzie biskup, ksiądz, czy zakonnik, żona, matka, czy ojciec, dyrektor, czy księgowy, student czy palacz centralnego ogrzewania ... każdy musi sobie na te właśnie pytania uczciwie i konkretnie odpowiedzieć. Chrystus nie pyta: " Czy wierzysz w księdza, proboszcza, katechetkę, ale czy wierzysz we Mnie? Czy wierzysz mi, bez względu na to co inni robią i jak się zachowują? Zdanie i zarzut: "Przestałem wierzyć w Boga, bo taki lub inny ksiądz mnie zraził" jest tylko wymówką, jest tylko szukaniem kozła ofiarnego. Chrystus stale mnie osobiście indaguje; "Czy wierzysz we mnie?" A przy zmartwychwstaniu zada jeszcze jedno pytanie: "Co z tą wiarą zrobiłeś?" Co Mu wtedy odpowiem?

Pytanie Chrystusa jest pytaniem skierowanym do mnie osobiście.
I ja osobiście muszę na nie odpowiedzieć.

Apel w związku z koronawirusem

Z obecnej sytuacji możemy wyjść tylko razem, jako cała ludzkość i dlatego musimy spoglądać na siebie z poczuciem solidarności oraz odpowiednio postępować – powiedział Papież Franciszek w wywiadzie udzielonym Domenico Agasso jr. z turyńskiego dziennika „La Stampa”.

Liczba zachorowań w naszym kraju z dnia na dzień wzrasta. Wzrasta też liczba przypadków śmiertelnych. Dlatego też, jako Wasz duszpasterz proszę z całego serca o przestrzeganie zasad Głównego Inspektora Sanitarnego w związku z potencjalnym zarażeniem koronawirusem.

Należy pamiętać o przestrzeganiu podstawowych zasad zapobiegawczych, które istotnie wpłyną na ograniczenie ryzyka zakażenia:

  1. Często myć ręce – instrukcja jak poprawnie myć ręce znajduje się poniżej

Należy pamiętać o częstym myciu rąk wodą z mydłem, a jeśli nie ma takiej możliwości dezynfekować je płynami/żelami na bazie alkoholu (min. 60%).

Mycie rąk ww. metodami skutecznie eliminuje wirusa.

Wirus ma zdolność do krótkotrwałego przebywania na powierzchniach i przedmiotach jeśli skażone zostały wydzieliną oddechową (w trakcie kaszlu, czy kichania) osób chorych. Istnieje ryzyko przeniesienia wirusa z zanieczyszczonych powierzchni na rękach np. dotykając twarzy lub pocierając oczy. Dlatego częste mycie rąk zmniejsza ryzyko zakażenia.

  1. Stosować zasady ochrony podczas kichania i kaszlu

Podczas kaszlu i kichania należy zakryć usta i nos zgiętym łokciem lub chusteczką – jak najszybciej wyrzuć chusteczkę do zamkniętego kosza i umyć ręce używając mydła i wody lub zdezynfekować je środkami na bazie alkoholu (min. 60%). Zakrycie ust i nosa podczas kaszlu i kichania zapobiega rozprzestrzenianiu się zarazków,
w tym wirusów. Jeśli nie przestrzega się tej zasady można łatwo zanieczyścić przedmioty, powierzchnie lub dotykane, np. przy powitaniu, osoby.

  1. Zachować bezpieczną odległość

Należy zachować co najmniej 1-1,5 metr odległości z osobą, która kaszle, kicha lub ma gorączkę.

  1. Unikać dotykania oczu, nosa i ust

Dłonie dotykają wielu powierzchni, które mogą być zanieczyszczone wirusem. Dotknięcie oczu, nosa lub ust zanieczyszczonymi rękami, może spowodować przeniesienie się wirusa z powierzchni na siebie.

  1. Będąc chorym, mając: gorączkę, kaszel, trudności w oddychaniu, po powrocie z krajów, gdzie szerzy się koronawirus lub miałeś kontakt osobą zakażoną, należy bezzwłocznie, telefonicznie powiadomić stację sanitarno-epidemiologiczną lub zgłosić się bezpośrednio do oddziału zakaźnego lub oddziału obserwacyjno-zakaźnego, gdzie określony zostanie dalszy tryb postępowania medycznego. Należy unikać korzystania z transportu publicznego.

Pamiętajmy o tym, że to w jaki sposób podejdziemy do tej sytuacji wpływa nie tylko na nas, ale także na zdrowie i życie osób z naszego najbliższego otoczenia.

Szczególny apel kieruję do osób, które w ostatnim czasie wróciły z zagranicy, które znajdują się w tzw. Grupie ryzyka. Przestrzegajcie zasad kwarantanny! Dla dobra

Zostańcie w domach! Dziś mamy możliwość pokazania jak ważne jest dla nas nie tylko nasze własne dobro, ale ile znaczy dla nas drugi człowiek.

Uważajmy na siebie i bądźmy za siebie odpowiedzialni! Zostańmy w domach, weźmy udział w Mszy św. przez środki społecznego przekazu. Mamy możliwość łączyć się w ten sposób razem na modlitwie. Niech to będzie wyraz naszej miłości i troski o siostry i braci!

Łączę się z Wami w pamięci modlitewnej!

Ks. Marek Niewiadomski

Prymas Polski apeluje o udział w Mszach św. on-line

„Zostańmy w domach, weźmy udział w Mszy św. przez środki społecznego przekazu. Bądźmy razem na modlitwie w ten właśnie sposób. Niech to będzie wyraz naszej miłości i troski o siostry i braci” – prosi Prymas Polski abp Wojciech Polak.
 
Metropolita gnieźnieński zwrócił się z taką prośbą po zakończeniu piątkowej Drogi Krzyżowej i modlitwy różańcowej, którą poprowadził w swojej kaplicy i która była transmitowana on-line. Niespełna godzinę wcześniej ogłoszono stan epidemii, który daje rządowi nowe prerogatywy i instrumenty działania, na obywateli zaś nakłada nowe obowiązki.
„Pragnę otoczyć wszystkich moją pamięcią i modlitwą, zwłaszcza w tym trudnym czasie, kiedy wprowadzony został stan epidemii. Uważajmy na siebie, bądźmy za siebie odpowiedzialni. Zostańmy w domach, weźmy udział w Mszy św. przez środki społecznego przekazu. Bądźmy w ten sposób razem na modlitwie. Niech to będzie wyraz naszej miłości i troski o siostry i braci” – zaapelował Prymas Polski.
Jeszcze w piątek abp Wojciech Polak wydał kolejny dekret, na mocy którego udzielił dyspensy od uczestnictwa w niedzielnej Mszy św. wszystkim bez wyjątku wiernym archidiecezji gnieźnieńskiej, a także przebywającym na jej terenie. Dyspensa obowiązuje do odwołania, a skorzystanie z niej oznacza, że nieobecność na Mszy św. we wskazanym czasie nie jest grzechem.
 
„W tym trudnym czasie proszę wszystkich wiernych o modlitwę za osoby dotknięte wirusem, za wszystkich, którzy chorym pomagają: lekarzy, personel medyczny i służby sanitarne oraz za osoby pracujące nad wynalezieniem szczepionki. Módlmy się również o pokój serc i łaskę głębokiego nawrócenia dla każdego z nas. Miłosiernemu Bogu polecajmy wszystkich zmarłych na skutek koronawirusa” – prosi Prymas Polski.
 
Źródło: ekai.pl

Transmisja Dróg Krzyżowych w telewizji i Internecie

Na podstawie danych nadesłanych z diecezji oraz stron diecezjalnych powstała lista transmisji Dróg Krzyżowych z całej Polski. Jest ona dostępna na stronie Konferencji Episkopatu Polski www.episkopat.pl. Choć oczywiście nie zawiera ona wszystkich transmisji, to jest pomocą w przeżywaniu piątków Wielkiego Postu – powiedział rzecznik Konferencji Episkopatu Polski, ks. Paweł Andrianik. 

W każdy piątek Wielkiego Postu Droga Krzyżowa jest na antenie różnych stacji radiowych. I tak, o godz. 18.30 w Programie 1 Polskiego Radia, w Radiu Maryja po Koronce do Bożego Miłosierdzia o godz. 15:00 oraz w Radiu Jasna Góra o godz. 16:45 i o godz. 23:00. Uczestniczyć w nabożeństwie można również za pośrednictwem rozgłośni diecezjalnych, zarówno poprzez radioodbiorniki, jak i strony internetowe. Drogę Krzyżową transmitować będzie m.in. o godz. 17.15 z katedry warszawsko-praskiej – Radio Warszawa oraz również o godz. 17.15 z katedry sosnowieckiej – Radio eM. Rozważań można będzie też wysłuchać: w Radiu Fiat archidiecezji częstochowskiej o godz. 21.30, Radiu Nadzieja (diecezji łomżyńska) o godz. 18.20, w Radiu Plus Radom o godz. 19.00, w Radiu Podlasie o godz. 15.30, w Radiu Dobra Nowina Małopolska i Radiu Dobra Nowina Nowy Sącz o godz. 17:10 i o godz. 23:00 w piątek oraz w sobotę o godz. 23:00, w Radiu Doxa (diecezja opolska) o godz. 17.45, a także w Radiu Rodzina Wrocław w piątek o godz. 19.00 i w Radiu Rodzina Kalisz o godz. 19.30.

Uczestnictwo duchowe w Drodze Krzyżowej z parafii będzie możliwe m.in. dzięki prowadzonej przez wiele z nich całodziennej transmisji online. Dla przykładu, za pośrednictwem strony internetowej Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej w Bydgoszczy można uczestniczyć w Drodze Krzyżowej o godz. 17.30 i 18.30, a poprzez stronę Sanktuarium Matki Bożej Królowej Podhala w archidiecezji krakowskiej w piątek o godz. 20.00 i dodatkowo w niedzielę po Mszy św. o godz. 11.00. Transmisje prowadzone są też z Sanktuarium w Górce Klasztornej, Sanktuarium Matki Bożej Rokitniańskiej czy też Parafii Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Krasnobrodzie. W Drodze Krzyżowej dla dzieci można uczestniczyć m.in. za pośrednictwem strony internetowej lubelskich parafii: pw. Dobrego Pasterza i pw. św. Andrzeja Boboli (godz. 16.30) czy też Parafii Wniebowzięcia NMP w Zerzniu w diecezji warszawsko-praskiej (godz. 17.00).

Za pośrednictwem kanału YouTube można łączyć się codziennie o godz. 16.45 na nabożeństwie Drogi Krzyżowej z Klasztorem Ojców Paulinów. W piątki natomiast z kaplicą Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie (godz. 18.30), z parafią pw. św. ojca Pio w Gdańsku (godz. 8.00 i 18.30) czy też Parafią pw. Miłosierdzia Bożego w Dębicy w diecezji tarnowskiej (godz. 8:00, 16:30, 17:30, 19:00). Wiele parafii prowadzi też transmisje na żywo nabożeństw na swoich profilach na Facebooku.

„W obecnej sytuacji zagrożenia epidemicznego ograniczono liczbę uczestników zgromadzeń religijnych. Nie oznacza to, że mamy zaniedbać nasze życie duchowe. Wręcz przeciwnie, chcemy przeżywać Drogę Krzyżową w innej formie, czasem może nawet w sposób bardziej duchowy, choć nic nie zastąpi obecności w kościele” – podkreślił ks. Rytel-Andrianik.

BP KEP